Wczoraj był Robert w mieście po odbiór z naprawy bijącego zegara, pamiątki po rodzicach i rodzinnym domu, który już NIE ISTNIEJE. Jakże ciężko żyć z taką świadomością, że rodzice i rodzeństwo już nie żyją, a w domu rodzinnym mieszkają zupełnie obcy ludzie. Żyć w państwowej placówce, w otoczeniu formalistycznych ludzi w białych kitlach oraz gumowych rękawiczkach i nie móc mieć nawet złudzenia, że ktoś z najbliższych zapuka do drzwi, jest to po prostu straszne. Szczególnie, gdy dotyczy osoby wrażliwej i z dużą niepełnosprawnością.
Wiara w Boga i Bogu oraz świadomość bliskości kochanej osoby daje nam obojgu siłę, byśmy mogli patrzeć z nadzieją w nadchodzące dni, które są jeszcze przed nami i obdarzać uśmiechem otaczających ludzi.
Robert myśli, że ja nie do końca go rozumiem w tej kwestii, lecz nie wie, jak bardzo się myli. Boleję tylko nad tym, że nie w pełni potrafię mu to okazać, bo wiem. że same słowa to nie wszystko.
Wiara w Boga i Bogu oraz świadomość bliskości kochanej osoby daje nam obojgu siłę, byśmy mogli patrzeć z nadzieją w nadchodzące dni, które są jeszcze przed nami i obdarzać uśmiechem otaczających ludzi.
Ale wracając do tematu.
Oprócz innych bieżących zakupów, Robert szukał na targu dla mnie jakichś nowych przyzwoitych ciuszków, jak np.: swetra, bluzki lub spódnicy, ale przez telefon jemu trudno wszyskiego dokładnie przekazać, a mnie trudno podjąć decyzję Zaś kupić tylko po to, żeby wydać pieniądze, jaki to ma sens? Zwłaszcza, że musimy dwa razy przeliczać każźdą złotówkę, zanim ją wydamy. Dostałam zatem tylko za jedyne 13 złotych śliczny bukiecik z 20 kolorowych róż, które cały pokój napełniły pięknym, subtelnym zapachem, natomiast mnie radością i czułą wszięcznością. Mój mąż wie, że róże są jedne z moich ulubionych kwiatów... I jak takiego ludzia nie kochać?
Po tej kilkugodzinnej eskapadzie jest bardzo zmęczony i osłabiony, jednak nie może położyć się wcześniej do łóżka, ponieważ po zbyt długim leżeniu cierpi straszne bóle najczęściej bioder i kręgosłupa, w co, jak się zdaje, nie wszyscy z personelu wierzą i niezbyt spieszą się z przyniesieniem mu ulgi. Całe szczęście, iż poprzez znajomych księży w kraju i za granicą udało się zdobyć 16 ampułek Cocarboxylazy i dziś wieczorem będzie pierwszy zastrzyk. Może po wybraniu tej niecałej serii (do całej brakuje 4 ampułki) Cocarboxylazy plus witamina B12, nastąpi jakieś wzmocnienie organizmu i zmniejszą się te niemiłosierne bóle, z którymi nie radzą sobie zbytnio nawet silne środki przeciwbólowe.
Dziwna rzecz. Pielęgniarka Koordynująca naszego pawilonu, robiła wrażenie zdenerwowanenej lub co najmniej niezadowolonej, kiedy dowiedziała się, że mimo, ponoć czasowo, wstrzymanej w Polsce produkcji Cocarboxylazy i braku jej w normalnej sprzedaży detalicznej, mamy ten lek w domu, . Jak gdyby przy naszym stanie zdrowia, było coś złego w wykazywanej zaradności, podczas gdy tut. lekarze i pielęgniarki twierdzą, iż w danej sytuacji nie ma możliwości udzielenia potrzebnej pomocy.
Do następnego postu.
Małgorzata.
Do następnego postu.
Małgorzata.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz