Kochani, powiedzcie mi, czy doglądanie chorego w nocy częściej niż zwykle, czyni pielęgniarkę głupią? Jeśli tak, to od kiedy i dlaczego?
Dziś mój mąż już drugą noc bardzo cierpiał, natomiast pielęgniarka mająca dyżur nocny, powiedziała do męża wczoraj wieczorem, iż ona nie będzie do niego często doglała, jak głupia. I z relacji męża wiem, że nie przykładała się zbytnio do doglądania go.
Z powodu obniżonej temperatury za otwartym oknem, zmniejszonego krążenia krwi i bardzo silnego bólu mięśni i stawów, dodatkowo obkurczającego naczynia krwionośne, nocą było Robertowi zimno, ale nie chciał prosić o pomoc niesympatycznej pielęgniarki. Dobrze, że skończyło się to tylko katarem. A zdecydował, że nie położy się do łóżka tej nocy, bo niekiedy w pozycji siedzącej mniej go boli.
Poprzedniej nocy straszliwie cierpiał w łóżku i ja mu pomagałam, jak mogłam, wzywaliśmy tą samą pielęgniarkę, która była tej nocy, tylko w przypadku konieczności. Np. Robert ma cukrzycę i w nocy, zwłaszcza w łóżku, bez potrzeby nie je żadnych posiłków. Poprosiliśmy tamtej nocy pielęgniarkę o przygotowanie i podanie Robertowi 2 kanapek z wędliną, co świadczyło o spadku cukru we krwi. Potem podałam mu kawałek czekolady i dopiero wtedy zrobiły mu się suche dłonie, oznaka unormowania cukru. Jednak pani pielęgniarka nie wpadła na pomysł skontrolowania mu poziomu cukru, a uchodzi wszędzie za doświadczoną i rzetelną pielęgniarkę.
Tej nocy mój organizm już nie pozwolił mi, abym mogła siedzieć przy mężu. Mocno spałam do rana, więc mój kochany Ludź musiał cierpieć sam. Jedynie Pan Bóg i Maryja Panna nad nim czuwali.
Pozdrawiam i do następnego posta.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz