W marcu tego roku mąż
podjął legalną pracę przez internet. Nie ukrywał tego przed DPS-em, wiedząc, iż
większość swojego zarobku, czyli pęsji najniższej krajowej, będzie musiał oddać
do kasy DPS-u. W międzyczasie dowiedział się, że jeśliby lekarz specjalista
wydał zaświadczenie do MOPS-u o tym, że ta praca jest Robertowi potrzebna jako
forma terapii, to do kasy DPS-u nie musiałby oddawać 70% swojego zarobku a 20%. Obydwoje ucieszyliśmy
się tą wiadomością, tym bardziej, iż na żadną pomoc finansową ze strony naszych
rodzin nie możemy liczyć.
Wobec powyższego,
pewnego dnia mąż poprosił aktualnie dyżurującą na pawilonie pielęgniarkę o
ustalenie mu w poradni wizyty u pani dr neurolog. Na tę wizytę nie trzeba było
zbyt długo czekać i po 20 maja, mąż w towarzystwie jednego z
opiekunów, pełen nadziei pojechał na spotkanie z Panią Doktor.
Jednakże na około
dwie godziny przed tą wizytą Robert dostał bezgłosu. (Wówczas przez kilka
godzin, albo nawet dni, mąż nie może mówić i porozumiewa się z otoczeniem
poprzez gęsty lub pisanie długopisem. Jest to trudniejsza forma komunikacji,
ale możliwa, bez jakiegokolwiek uszczerbku intelektualnego. Te zaniki mowy
pojawiają się w różnych odstępach czasowych już od wielu lat, zwłaszcza w
sytuacjach stresogennych.) Zwykle w takich sytuacjach jeżdżę z mężem na wizyty
lekarskie, ale tu chodziło tylko o zaświadczenie, więc nawet nie pomyśleliśmy,
że może być coś nie tak. I to był nasz błąd.
Okazało się bowiem,
iż Pani Kierownik paw. A i B bez uprzedzenia o swoim zamiarze, razem
z Robertem i jego opiekunem pojechała do poradni, weszła razem z nimi do gabinetu, nie
zważając, czy Robert się na to zgadza czy nie. Zasłaniając się poleceniem Pani
Dyrektor DPS-u oraz rzekomą troską o dobro mojego męża, a także wykorzystując
to, że Robert nie mógł werbalnie się bronić, przedstawiła Pani Doktor męża w
niekorzystnym świetle.
Wpłynęło to najpierw na wypisanie przez Panią Doktor niewłaściwego zaświadczenia dla MOPS-u a potem na wydanie przez MOPS niekorzystnej dla męża decyzji, dotyczącej konieczności comiesięcznego wpłacania przez niego do kasy DPS-u. Według niniejszej decyzji będzie musiał oddawać DPS-owi 70% swojego wynagrodzenia, zamiast 20%.
Wręcz cudowna troska Dyrekcji i Kierownictwa tutejszego DPS-u o dobro swojego mieszkańca!
Wpłynęło to najpierw na wypisanie przez Panią Doktor niewłaściwego zaświadczenia dla MOPS-u a potem na wydanie przez MOPS niekorzystnej dla męża decyzji, dotyczącej konieczności comiesięcznego wpłacania przez niego do kasy DPS-u. Według niniejszej decyzji będzie musiał oddawać DPS-owi 70% swojego wynagrodzenia, zamiast 20%.
Wręcz cudowna troska Dyrekcji i Kierownictwa tutejszego DPS-u o dobro swojego mieszkańca!
Według mnie i mojego męża, Pani Doktor i Pani Kierownik wewidentnie złamały tu tajemnicę lekarską oraz zlekceważyły wolność i godność osobistą, a także obywatelską Roberta. Nic ich do tego nie upoważniało, bo przecież mąż nie jest ubezwłasnowolniony, zdolny stanowić o sobie. Jeśli się mylimy, niech ktoś nas poprawi.
To wydarzenie odebrało mężowi całą satysfakcję z tak długo wyczekiwanej pracy i poraz kolejny go załamało.
Pozdrawiam i do następnego posta.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz