poniedziałek, 20 sierpnia 2018

30. Robert słabnie


     Nareszcie sprawa opiekunki, o której pisałam w poście pt. „Nic szczególnego" oraz w dwóch poprzednich (Jeden z tych dwóch usunęłam.) znalazła swój finał.
     Rzeczona opiekunka przyszła i przeprosiła męża w mojej obecności, ja zaś spełniałam daną obietnicę, usuwając post z danymi tej pani.
 
     Dzięki Bogu, na naszym pawilonie nastał wreszcie względny spokój.
     Niestety, jak to w tym Domu bywa, nie na długo.

     Na początku lipca u Roberta, mojego męża, stwierdzono bardzo silną anemię. Wymagał natychmiastowej hospitalizacji i podania krwi. Po przyjęciu krwi, mąż ze względu na znikomą opiekę ze strony personelu szpitala w stosunku do takiej, jakiej w aktualnym swoim stanie fizycdzno-chorobowym potrzebował, nie zgodził się na dodatkowe badania i leczenie, przez co po pięciu dniach pobytu został wypisany ze szpitala.
    Po powrocie męża ze szpitala Kierownictwo Domu nie szczególnie zajęło się jego stanem zdrowia, zlecając tylko Kierownicze kuchni wydawanie mu co kilka dni łyżki posiekanej natki pietruszki.
     To może nie byłoby takie złe, gdyby po pierwsze, każdy lubił wszelkiego rodzaju zieleninę, a mąż za nią nie przepada. Po drugie, gdyby od początku osoby opiekujące się nami zatroszczyły się, żeby tę natkę pietruszki podać mu w jakiś możliwie zjadliwy sposób.
     Dopiero gdy kontrolne wyniki badań laboratoryjnych nie poprawiły się, interweniowałam u naszych Władz Domu, więc od kilku dni Robert jest informowany o wydawaniu natki i otrzymuje najprostsze propozycje podania mu jej do zjedzenia. Tyle że w mojej interwencji nie chodziło tylko o natkę pietruszki, ale w ogóle prosiłam o zmianę Roberta diety.
     Mąż ma dietę cukrzycową, bo rzeczywiście ma cukrzycę. Ale ta dieta jest bardzo niskokaloryczna, zupełnie pozbawiona mięsa wołowego, a przy tym bardzo mało zróżnicowana i niesmaczna, tak że tylko swojemu dużemu wrogowi bym tą dietę zaserwowała.
     Robert potrzebuje w swojej diecie wołowiny, ponieważ jego główna choroba, rdzeniowy zanik mięśni wymaga składników odżywczych, jakie zawiera to mięso, a których nie zastąpią żadne zamienniki, zwłaszcza chemiczne. Teraz, gdy dołączyła się anemia, mąż już coraz bardziej słabnie. Dyrekcja Domu nie zważając na to, karmi go jedzeniem opartym głównie na kurzym mięsie i na trzech warzywach - brokuł, kalafior, marchewka z wody.
     Od lat na miarę naszych możliwości finansowych i organizacyjnych, mąż je rzeczy sporo odbiegających od tutejszej „diety cukrzycowej" i nie ma sensacji cukrzycowych. Wręcz przeciwnie, po dobrym posiłku lepiej się czuje.
     W swoim podaniu z dnia 12 sierpnia 2018 roku, prosiłam Dyrekcję o przywrócenie  mężowi (bo nie tak dawno, pomimo cukrzycy miał normalne posiłki)  pełnowartościowej diety, bo pozbawiony normalnych posiłków, zwłaszcza mięsa wołowego, coraz bardziej słabnie, tak, że już większą część doby spędza w łóżku. Przez to też wdała się wsponiana tak silna anemia. Jednak do tej pory nie ma żadnej reakcji. No, może poza tą jedną - przypominanie o natce pietruszki. Może po tym poście coś drgnie? Postaram się o tym informować.

    Tutaj bardzo wielką wagę przywiązuje się do papierków. Wobec tego Robert  kiedyś przywiózł z Warszawskiej Poradni Chorób Mięśni zaświadczenie lekarskie o potrzebie stosowania u niego diety wysokobiałkowej i oddał do dokumentacji medycznej Domu. Niestety, owo zaświadczenie gdzieś zginęło.

   Tymczasem kończę.
   Pozdrawiam wszystkich Czytających te słowa serdecznie.
   Do następnego posta.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz